Opis
Cykl „Kwarantanna luster" powstawał od 2020 roku jako długotrwały proces autoobserwacji w czasie globalnego zatrzymania. Był odpowiedzią na doświadczenie izolacji, ale też na głębsze pęknięcie tożsamościowe, które ujawnia się w momentach radykalnej zmiany warunków życia. Pandemia nie jest tu tematem samym w sobie, lecz tłem - sytuacją graniczną, w której dotychczasowe sposoby bycia w świecie przestają działać. To seria obrazów ukazujących różne stany psychiczne i emocjonalne, przede wszystkim doświadczenie samotności i introspekcji, uchwycone w odrealnionej, kolorystycznej formie. Każda praca jest wynikiem osobistej refleksji, a zarazem próbą zatrzymania ulotnych stanów emocjonalnych i napięć wewnętrznych w malarskiej materii. Autoportret w tym cyklu nie dokumentuje wyglądu, lecz staje się narzędziem badania własnej obecności - jej rozpadu, przesunięć i chwilowej nieczytelności. Cykl wpisuje się w szerszą tematykę poszukiwania własnej tożsamości i miejsca w świecie w obliczu ciągłych przemian społecznych, kulturowych i środowiskowych.Obrazy pozwalają obserwować, jak jednostka odnajduje siebie w przestrzeni, która jest jednocześnie bliska i nie do końca uchwytna. Poprzez malarską deformację i ekspresję koloru powstają momenty napięcia, refleksji i wrażliwości. Pandemia staje się doświadczeniem granicznym: oddziela to, co było, od tego, co nie daje się już nazwać w ten sam sposób. Migracja odbywa się tu nie w przestrzeni geograficznej, lecz wewnętrznej - między stanami, między obrazami siebie, między próbami odzyskania punktu oparcia. „Kwarantanna luster" nie oferuje wspólnoty ani ukojenia. Proponuje raczej uważne trwanie przy tym, co niestabilne. Każdy z obrazów funkcjonuje jak osobny fragment tej drogi - autonomiczny, a jednocześnie powiązany z całością. W cyklu pojawia się kilka wyraźnych momentów, każdy odsłaniający odmienny wymiar introspekcji i doświadczenia samotności.
Cykl „Kwarantanna luster" powstawał od 2020 roku jako długotrwały proces autoobserwacji w czasie globalnego zatrzymania. Był odpowiedzią na doświadczenie izolacji, ale też na głębsze pęknięcie tożsamościowe, które ujawnia się w momentach radykalnej zmiany warunków życia. Pandemia nie jest tu tematem samym w sobie, lecz tłem - sytuacją graniczną, w której dotychczasowe sposoby bycia w świecie przestają działać. To seria obrazów ukazujących różne stany psychiczne i emocjonalne, przede wszystkim doświadczenie samotności i introspekcji, uchwycone w odrealnionej, kolorystycznej formie. Każda praca jest wynikiem osobistej refleksji, a zarazem próbą zatrzymania ulotnych stanów emocjonalnych i napięć wewnętrznych w malarskiej materii. Autoportret w tym cyklu nie dokumentuje wyglądu, lecz staje się narzędziem badania własnej obecności - jej rozpadu, przesunięć i chwilowej nieczytelności. Cykl wpisuje się w szerszą tematykę poszukiwania własnej tożsamości i miejsca w świecie w obliczu ciągłych...