Opis
Zamykam - Witam - Odczytuję 2026 Sylwestrowy rytuał przejścia Wspólna praca Marty Kadłub i Małgorzaty IRI Jakubowskiej Już po raz czwarty Lira zaprasza Cię do wspólnego spotkania na przełomie roku - ale po raz pierwszy w tej odsłonie. W nowym świetle, w nowej jakości. To brama. Nie robimy tu noworocznych postanowień. Zatrzymujemy się, patrzymy w oczy temu, co się kończy - i pozwalamy temu odejść z wdzięcznością. Robimy miejsce. Dla nowego. Dla życia. Opowieść o przejściu Najpierw staje przed Tobą „To, co stare". Nie robi już dla Ciebie nic dobrego, tylko zajmuje miejsce. Patrzysz mu w oczy i mówisz: „Dziękuję. Teraz wracasz do przeszłości." W polu widać, gdzie się myliłaś: czyje dźwigasz, czego bronisz z przyzwyczajenia, jaki lęk trzyma Cię na progu. Krok po kroku odczepiasz nici. Oddech. Zwracasz sobie czas, uwagę, energię. Robisz miejsce. Potem pojawia się „Nowe". Jeszcze bez nazwy, jak świeże powietrze po burzy. Sprawdzasz, co robisz, gdy podchodzi bliżej: zamarzasz? przyspieszasz ponad miarę? uciekasz w kontrolę? Ustawienie podsuwa korektę - o pół kroku wolniej, o pół metra bliżej, tyle kontaktu, ile mieści ciało. Zamiast strachu wybierasz ciekawość. Zamiast presji - granicę. Tempo staje się Twoim sprzymierzeńcem. Na końcu pytasz rok 2026 o jego jakość. Nie o plan wydarzeń, ale o ton serca, który będzie Cię prowadził. „Jasność"? „Porządek"? „Relacyjność"? „Cisza, która wyostrza decyzje"? Pole odpowiada obrazem, zdaniem, gestem. Wybierasz jedno słowo-kotwicę i dwa proste rytuały na tydzień: porządkujesz jedną drobną rzecz; wracasz ruchem do motywu jakości. Nie obiecujesz sobie cudów. Obiecujesz obecność. To jest przejście: zamknięcie, próg, wejście. Tyle. I aż tyle. Uwaga: ta praca jest symboliczna, służy porządkowaniu i ucieleśnianiu decyzji; nie jest przepowiednią. „Zamykam - Witam - Odczytuję 2026" Pracujemy w trzech krótkich ustawieniach z integracją ruchem, żeby domknąć to, co już chce odejść, odzyskać zasoby i bezpiecznie spotkać „nowe" - wraz z odczytem jakości, którą wnosi rok 2026. 1) Co odchodzi - zwalnianie miejsca Ustawienie pokazuje, co realnie domaga się pożegnania (rola, nawyk, lojalność, dług) oraz gdzie trzymam blokady/pomyłki w tożsamości. Kończymy zdaniami porządkującymi i krótkim ruchem „odłożenia". Efekt: jasność + odzysk energii/czasu/uwagi. 2) Moja dynamika spotkania z „nowym" Diagnozujemy odruch (zamieram/uciekam/naciskam), nieświadome lęki i zdrowe tempo oraz dystans do nowego. Wprowadzamy mikro-korektę: ciekawość zamiast kontroli, granice zamiast uniku. Efekt: bezpieczna gotowość. 3) Odczyt jakości „nowego" na 2026 Ustawiamy „Jakość 2026" (np. Jasność/Porządek/Relacyjność), jej Dar i Lekcję. Ustalamy 1 słowo-kotwicę. Efekt: kierunek i praktyka na 12 miesięcy. Dodatkowo Marta zaprosi Cię do tańca. Do wewnętrznego ruchu, który w Tobie czeka. Poprowadzi Cię swoim głosem, rytmem, obecnością. Przez przestrzeń, w której ciało mówi prawdę. To będzie taniec Twojego przejścia - bez przymusu, bez naprawiania, z lekkością. Zaufasz temu, co się poruszy. Uwolnisz, zintegrujesz, przejdziesz przez bramę w Tobie. Co zabierzesz: -odzyskane zasoby, które były uwięzione w „starym", -rozpoznanie swojej dynamiki w spotkaniu z nowym (tempo, dystans, granice), -słowo-kotwicę na 2026, -ruch, który uruchamia zmianę. Data: 29 grudnia 2025 (poniedziałek) Miejsce: Gdynia (dokładna lokalizacja zostanie podana zapisanym osobom) Czas trwania: 3h Koszt udziału: 155 zł W dniu wydarzenia (jeśli będą jeszcze miejsca) - 195 zł Zapisy: [email protected] - liczba miejsc bardzo ograniczona.
Zamykam - Witam - Odczytuję 2026 Sylwestrowy rytuał przejścia Wspólna praca Marty Kadłub i Małgorzaty IRI Jakubowskiej Już po raz czwarty Lira zaprasza Cię do wspólnego spotkania na przełomie roku - ale po raz pierwszy w tej odsłonie. W nowym świetle, w nowej jakości. To brama. Nie robimy tu noworocznych postanowień. Zatrzymujemy się, patrzymy w oczy temu, co się kończy - i pozwalamy temu odejść z wdzięcznością. Robimy miejsce. Dla nowego. Dla życia. Opowieść o przejściu Najpierw staje przed Tobą „To, co stare". Nie robi już dla Ciebie nic dobrego, tylko zajmuje miejsce. Patrzysz mu w oczy i mówisz: „Dziękuję. Teraz wracasz do przeszłości." W polu widać, gdzie się myliłaś: czyje dźwigasz, czego bronisz z przyzwyczajenia, jaki lęk trzyma Cię na progu. Krok po kroku odczepiasz nici. Oddech. Zwracasz sobie czas, uwagę, energię. Robisz miejsce. Potem pojawia się „Nowe". Jeszcze bez nazwy, jak świeże powietrze po burzy. Sprawdzasz, co robisz, gdy podchodzi bliżej: zamarzasz? przyspi...