Darrell Nulisch Band (USA) // Blues Club Gdynia // 26.4.2026
Opis
Dorastając w Dallas, Darrell od wczesnych lat był otoczony muzyką bluesową i soul. „Mój tata i mama zabierali mnie czasem do tych honky tonk barów, kiedy w niedzielne popołudnia grały tam na żywo zespoły" - wspomina. Jimmy McCracklin i Freddie King byli jego wczesnymi ulubieńcami, podobnie jak dzieciak z sąsiedztwa o imieniu Jimmie Vaughan. „Jeden z jego pierwszych zespołów, Chessmen, zwykł ćwiczyć w parku jakieś trzy przecznice od mojego domu" - mówi Nulisch. „Jeździłem tam rowerem i patrzyłem, jak ci goście grają". Od początku Darrell przejawiał naturalny talent do frazowania tekstu, cechę, która do dziś podkreśla jego swobodne, pełne soulu występy. Zaczął śpiewać na pełen etat w 1978 roku jako jeden z założycieli zespołu Anson Funderburgh and the Rockets. Ich nagranie z 1981 roku, „Talk to You by Hand", było pierwszym albumem w katalogu nowoorleańskiej wytwórni Black Top Records. Po siedmiu latach jako frontman Rockets (wystąpił również na płycie „She Knocks Me Out!" z 1985 roku), Nulisch spędził rok z działającym w Dallas zespołem Mike Morgan and the Crawl, zanim w 1987 roku połączył siły z bostońskim Ronnie Earl and the Broadcasters.Nagrał z nimi dwa albumy jako frontman („Soul Searchin'" i „Peace Of Mind"), po czym w 1990 roku odszedł, aby założyć własny zespół, Texas Heat („Business as Usual"). Nulisch nadal mieszał blues i soul na trafnie zatytułowanym „Bluesoul" z 1996 roku oraz na „The Whole Truth", swoim debiucie dla Severn Records z 1998 roku. Ten surowy przepis wynosi na nowy poziom na „I Like It That Way", dostarczając bluesa i słodkiego soulu z autorytatywnym i odświeżająco naturalnym głosem. „Nigdy nie próbowałem nikogo zarzucać moimi rzeczami" - mówi Nulisch o swoim swobodnym, bogatym emocjonalnie stylu. „Próbowałem czasem cisnąć trochę mocniej, ale to u mnie nie działa. Nie czuję się z tym komfortowo i nie sądzę, żeby to było prawdziwym odzwierciedleniem mojego stylu czy tego, kim jestem. Musisz być sobą i tylko mieć nadzieję, że ludzie załapią, o co chodzi. Fani bluesa i soulu znajdą w jego występach mnóstwo rzeczy do pokochania.
Dorastając w Dallas, Darrell od wczesnych lat był otoczony muzyką bluesową i soul. „Mój tata i mama zabierali mnie czasem do tych honky tonk barów, kiedy w niedzielne popołudnia grały tam na żywo zespoły" - wspomina. Jimmy McCracklin i Freddie King byli jego wczesnymi ulubieńcami, podobnie jak dzieciak z sąsiedztwa o imieniu Jimmie Vaughan. „Jeden z jego pierwszych zespołów, Chessmen, zwykł ćwiczyć w parku jakieś trzy przecznice od mojego domu" - mówi Nulisch. „Jeździłem tam rowerem i patrzyłem, jak ci goście grają". Od początku Darrell przejawiał naturalny talent do frazowania tekstu, cechę, która do dziś podkreśla jego swobodne, pełne soulu występy. Zaczął śpiewać na pełen etat w 1978 roku jako jeden z założycieli zespołu Anson Funderburgh and the Rockets. Ich nagranie z 1981 roku, „Talk to You by Hand", było pierwszym albumem w katalogu nowoorleańskiej wytwórni Black Top Records. Po siedmiu latach jako frontman Rockets (wystąpił również na płycie „She Knocks Me Out!" z 1985 r...