Improwizacja i przetrwanie: obrzeża Bejrutu. Bahaa Bou Kalfouni

Wystawa fotografii Bahaa Bou Kalfouni jest wglądem w proces badawczy. Autor - architekt i dydaktyk związany z Politechniką Gdańską - zabiera odbiorców w trwającą sześć lat podróż przez obrzeżne dzielnice Bejrutu: Sabra-Shatila oraz Jnah. Podążając za Bahaa, przyglądamy się zmianom zachodzącym w architektonicznej strukturze miasta, która razem z mieszkańcami przejmuje kolejne, nowe role w niestabilnej rzeczywistości. To nie jest próba estetyzacji problemów. Bahaa dokumentuje strategie utrzymania tego, co kluczowe dla miasta: codziennych, zwyczajnych sytuacji i relacji międzyludzkich. Skupia się na formach handlu, sposobach udomowiania architektury, współistnieniu z krajobrazem. Pokazuje nam gęstość i bliskość, sploty i przecięcia. Poszukuje uniwersalnych, ponadkulturowych form oddolnego kształtowania miasta. Znajduje je w kawiarni pod schodami i spontanicznym zasiadaniu na ulicy. Spójrzcie więc na Bejrut nie jako na ofiarę wojny. Zauważcie siłę miejskiego życia i jego zdolność do adaptacji. kuratorki: Dominika Gołębiewska, Aneta Lehmann wystawa trwa do: 18.04.2026 wydarzenia towarzyszące: 26.03 (czw), godz. 19.00-21.00 wernisaż wystawy i wykład (Bahaa Bou Kalfouni) 11.04 (sb), godz. 17.00-18.00 oprowadzanie autorsko-kuratorskie 12.04 (ndz), godz. 16.00-18.00 lekcja obserwacji i rysunku (Bahaa Bou Kalfouni) 18.04 (sb), godz. 16.00-17.30 oprowadzanie kuratorskie i wykład (Bahaa Bou Kalfouni)

Wystawa fotografii Bahaa Bou Kalfouni jest wglądem w proces badawczy. Autor - architekt i dydaktyk związany z Politechniką Gdańską - zabiera odbiorców w trwającą sześć lat podróż przez obrzeżne dzielnice Bejrutu: Sabra-Shatila oraz Jnah. Podążając za Bahaa, przyglądamy się zmianom zachodzącym w architektonicznej strukturze miasta, która razem z mieszkańcami przejmuje kolejne, nowe role w niestabilnej rzeczywistości. To nie jest próba estetyzacji problemów. Bahaa dokumentuje strategie utrzymania tego, co kluczowe dla miasta: codziennych, zwyczajnych sytuacji i relacji międzyludzkich. Skupia się na formach handlu, sposobach udomowiania architektury, współistnieniu z krajobrazem. Pokazuje nam gęstość i bliskość, sploty i przecięcia. Poszukuje uniwersalnych, ponadkulturowych form oddolnego kształtowania miasta. Znajduje je w kawiarni pod schodami i spontanicznym zasiadaniu na ulicy. Spójrzcie więc na Bejrut nie jako na ofiarę wojny. Zauważcie siłę miejskiego życia i jego zdolność do adap...