Czytanie Rosji od nowa: literatura wobec imperializmu "Wojna i pokój"Lew Tołstoj

Klasyczna literatura rosyjska przez dziesięciolecia funkcjonowała w polskim i europejskim obiegu kulturowym jako kanon o rzekomo uniwersalnym, apolitycznym charakterze. Interpretowana była przede wszystkim przez pryzmat indywidualnych doświadczeń bohaterów, psychologii postaci czy walorów estetycznych, z pominięciem kontekstu historycznego i imperialnego, w którym powstawała. Taki sposób lektury skutkował m.in: - marginalizowaniem doświadczeń narodów podporządkowanych rosyjskiemu imperium, - normalizacją narracji władzy i przemocy symbolicznej, - utrwalaniem obrazu kultury rosyjskiej jako odrębnej od praktyk politycznych państwa. Po 2022 roku ten model interpretacyjny uległ kryzysowi. Jednocześnie w przestrzeni publicznej nadal brakuje pogłębionych, dostępnych dla szerokiego grona odbiorców działań, które proponowałyby nowe, krytyczne narzędzia czytania rosyjskiej klasyki -zwłaszcza w odniesieniu do autorów kanonicznych, tj.: Mikołaj Gogol, Michail Lermontow, Fiodor Dostojewski czy Aleksander Puszkin. Projekt Czytanie Rosji od nowa. Literatura wobec imperializmu odpowiada na tę lukę i jest procesowym przedsięwzięciem edukacyjno-kulturowym, którego celem jest rozwijanie dialogu i krytycznej refleksji nad klasyczną literaturą rosyjską z perspektywy doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej oraz Kaukazu. ***ZAPRASZAMY NA SPOTKANIE*** czytamy: "WOJNA I POKÓJ" LEW TOŁSTOJ Zapraszamy do czynnej dyskusji i wymiany uwag. Spotkanie poprowadzą: Stasia Budzisz - dziennikarka i reporterka od 15 lat związana z tematyką Europy Środkowo-Wschodniej i Kaukazu. Absolwentka filologii rosyjskiej. Tłumaczka z języka rosyjskiego (m.in. Białe noce, Dosjojewskiego, wyd. Filia 2026). Autorka książek: Pokazucha. Na gruzińskich zasadach (2019) i Welewetka. Jak znikają Kaszuby (2023). Aktualnie pracuje nad reportażem książkowym o gruzińskim zwrocie ze ścieżki europejskiej. Stypendystką Ministra Kultury, Miasta Gdańska oraz programu EPIC, w ramach którego realizowała projekt reporterski dotyczący oligarchów na terenie postsowieckim. Jej publikacje można znaleźć m.in. na portalach OKO.press, Krytyka Polityczna, Nowa Europa Wschodnia, Przekrój czy PostPravda.info, Tygodnik Powszechny. Jest wiceprezeską Fundacji VERDA, która od 2015 roku realizuje projekty międzynarodowe, w tym w ramach Polskiej Pomocy Rozwojowej, na terenie Ukrainy, Gruzji i Rosji (do 2020 roku). Natalia Soszyńska - promotorka czytelnictwa, wykładowczyni literatury pięknej, moderatorka debat literackich, założycielka Gdańskiego Klubu Książki. Posiada ponad dziesięcioletnie doświadczenie w pracy z tekstem i strategią komunikacji; jest laureatką DNA Paris Design Award (2019) i European Design Award (2019) oraz nominowaną do Communication Arts Awards (Nowy Jork) i European Design Award (2024) - prace z TOFU Studio Gdańsk. Dotychczas prowadziła spotkania z: Martinem Caparrosem, Małgorzatą Rejmer, Adamem Robińskim, Barbarą Piórkowską, Zbigniewem Rokitą, Urszulą Jabłońską, Jakubem Żulczykiem, Łukaszem Orbitowskim, Pawłem Huelle. Zrobiła wywiady z: Olgą Tokarczuk, Ewą Winnicką, Cezarym Łazarewiczem, Magdaleną Grzebałkowską, Martinem Caparrosem, Łukaszem Orbitowskim, Mariuszem Szczygłem, Jackiem Dehnelem, Maciejem Świerkockim, Antonią Lloyd - Johns, Mary Lou Longworth. Wydarzenie realizowane dzięki dofinansowaniu Centrum Dialogu im. Juliusza Mieroszewskiego

Klasyczna literatura rosyjska przez dziesięciolecia funkcjonowała w polskim i europejskim obiegu kulturowym jako kanon o rzekomo uniwersalnym, apolitycznym charakterze. Interpretowana była przede wszystkim przez pryzmat indywidualnych doświadczeń bohaterów, psychologii postaci czy walorów estetycznych, z pominięciem kontekstu historycznego i imperialnego, w którym powstawała. Taki sposób lektury skutkował m.in: - marginalizowaniem doświadczeń narodów podporządkowanych rosyjskiemu imperium, - normalizacją narracji władzy i przemocy symbolicznej, - utrwalaniem obrazu kultury rosyjskiej jako odrębnej od praktyk politycznych państwa. Po 2022 roku ten model interpretacyjny uległ kryzysowi. Jednocześnie w przestrzeni publicznej nadal brakuje pogłębionych, dostępnych dla szerokiego grona odbiorców działań, które proponowałyby nowe, krytyczne narzędzia czytania rosyjskiej klasyki -zwłaszcza w odniesieniu do autorów kanonicznych, tj.: Mikołaj Gogol, Michail Lermontow, Fiodor Dostojewski czy Ale...