Ciało-opowiadanie. Kultura, zdrowie, praktyka Seminarium podsumowujące cykl warsztatów

Ciało-opowiadanie. Kultura, zdrowie, praktyka Seminarium podsumowujące cykl warsztatów 12 grudnia 2025, godz. 16:00, Instytut Kultury Miejskiej, Gdańsk - Pracownia („Akwarium") Wydarzenie tłumaczone na Polski Język Migowy Ruch jako język. Spotkanie jako gest opieki. Ciało jako miejsce opowieści. Zapraszamy na otwarte seminarium podsumowujące cykl warsztatów „Ciało-opowiadanie" - projektu, który przez wiele miesięcy tworzył inkluzywną, bezpieczną przestrzeń dla osób dorosłych, w której ciało, doświadczenie i relacja stawały się punktami wyjścia do wspólnego bycia w ruchu, rozmowie i uważności. Warsztaty - prowadzone przez Aurorę Lubos - nie miały nic wspólnego z mistrzostwem technicznym ani sceną. Były zaproszeniem do poruszenia - siebie i tego, co niewidoczne, ciche, pomijane. Szczególnie ważne było otwarcie na osoby z przewlekłymi chorobami, z niewidzialnymi niepełnosprawnościami, osoby na marginesach zdrowotnych i kulturowych. Tak pomyślana formuła warsztatowa stała się także laboratorium badawczym - miejscem refleksji nad tym, jak kultura może wspierać, wzmacniać, towarzyszyć. Podczas seminarium spotkają się osoby działające na styku sztuk performatywnych, tańca, arteterapii, animacji kultury i praktyk zdrowotnych - praktyczki i praktycy, badaczki i badacze społeczni. Porozmawiamy o tym, jak włączać kulturę do pracy z osobami żyjącymi z niepełnosprawnością, z doświadczeniem choroby, izolacji czy napięć psychofizycznych. Podzielimy się doświadczeniami zebranymi podczas warsztatów, ale też zastanowimy się, jakie wnioski i rekomendacje z tej pracy mogą mieć znaczenie w przyszłości - dla instytucji kultury, animatorów i animatorek, dla środowisk opieki i wsparcia. W spotkaniu udział wezmą: - Aurora Lubos - artystka i prowadząca warsztaty „Ciało-opowiadanie", - dr Bartek Lis - socjolog, badacz, inicjator projektu, który przedstawi obserwacje i refleksje płynące z towarzyszących warsztatom działań badawczych. - Magdalena Kowala, - Katarzyna Ustowska-Gmerek, - Katarzyna Pastuszak, - Justyna Mańkowska - Piotr Iwanicki. PROGRAM: 16:00 - 16:10 - otwarcie spotkania, kontekst, słowo otwarcia / Bartek Lis i Aurora Lubos 16:10 - 16:40 - wystąpienie Justyny Mańkowskiej - Kaczmarek, Kultura i dobrostan. Jak projektować kulturę dla zdrowia psychicznego. 16:40 - 17:00 - wystąpienie Bartka Lisa, O badaniu w działaniu na przykładzie projektu "Ciało - opowiadanie" 17:00 - 17:20 - wystąpienie Magdaleny Kowali, „Zatańcz z Parkinsonem" 17:20 - 17:40 - wystąpienie Katarzyny Pastuszak, "Ciała niewidoczne - o cielesnych narracjach w polu kultury" 17:40 - 18:00 - wystąpienie Katarzyny Ustowskiej - Gmerek, „Pomóż mi zrobić to samemu" - taniec dla osób z afazją w ruchu Montessori 18:00 - 18:10 - przerwa 18:10 - 18:30 - wystąpienie Piotra Iwanickiego 18:30 - 19:00 - zamykająca całość dyskusja z udziałem wszystkich panelistek i panelistów oraz Aurory Lubos 12 grudnia 2025 (piątek) godz. 16:00 Instytut Kultury Miejskiej, ul. Targ Rakowy 11, Gdańsk Wstęp wolny, nie obowiązują zapisy. Wydarzenie tłumaczone na Polski Język Migowy Projekt „Ciało-opowiadanie. Inkluzywne warsztaty ruchu i improwizacji" dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Ciało-opowiadanie. Kultura, zdrowie, praktyka Seminarium podsumowujące cykl warsztatów 12 grudnia 2025, godz. 16:00, Instytut Kultury Miejskiej, Gdańsk - Pracownia („Akwarium") Wydarzenie tłumaczone na Polski Język Migowy Ruch jako język. Spotkanie jako gest opieki. Ciało jako miejsce opowieści. Zapraszamy na otwarte seminarium podsumowujące cykl warsztatów „Ciało-opowiadanie" - projektu, który przez wiele miesięcy tworzył inkluzywną, bezpieczną przestrzeń dla osób dorosłych, w której ciało, doświadczenie i relacja stawały się punktami wyjścia do wspólnego bycia w ruchu, rozmowie i uważności. Warsztaty - prowadzone przez Aurorę Lubos - nie miały nic wspólnego z mistrzostwem technicznym ani sceną. Były zaproszeniem do poruszenia - siebie i tego, co niewidoczne, ciche, pomijane. Szczególnie ważne było otwarcie na osoby z przewlekłymi chorobami, z niewidzialnymi niepełnosprawnościami, osoby na marginesach zdrowotnych i kulturowych. Tak pomyślana formuła warsztatowa stała się także...