Promocja tomu poetyckiego "nie"

Spotkanie promujące "nie" - najnowszy tom poetycki Aleksandra Wiernego. O książce: To poezja balansująca na granicy wyczerpania - zarówno podmiotu mówiącego, jak i języka, który próbuje przemówić z wnętrza przeciążonego świata. Poeta przetwarza rzeczywistość, dzieli ją na fragmenty i rozbija na sensy oraz znaczenia, doprowadzając frazy do swoistego napięcia, a czasem niemal do stanu awarii. Jego poetyka odrzuca zwykłą linearność czy tradycyjną narrację. Zamiast tego stawia na gęstość tekstu, powtórzenia i dryf wokół urwanych resztek znaczeń. Wierny nie pisze „z wnętrza lirycznego ja", tylko z miejsca zanurzonego we współczesnym doświadczeniu, które zdaje się tracić spójność i orientację. Pozycja, którą zajmują te wiersze, to raczej przedpole języka, popioły po sacrum, czy też puste przebiegi komunikacji. Poezja Wiernego wymyka się klasycznym schematom oporu i tworzy przestrzeń, gdzie „niewierność" wobec stabilnych, ugruntowanych znaczeń to strategia przetrwania, a jednocześnie forma twórczej otwartości na rozproszenie bytu. Tytułowe Nie jest w tym przypadku czymś więcej niż aktem sprzeciwu - nie można go utożsamiać z typową negacją. To bardziej rozbudowana praktyka nieustannej rozbiórki ontologicznej i semiotycznej, przez co staje się fundamentalnym trybem egzystowania i rodzajem kondycji językowej. Piotr Gajda Wydawcą książki jest Fundacja Kultury "Afront". O autorze: Aleksander Wierny - poeta, prozaik. Urodził się, mieszka i pracuje w Częstochowie. Autor pięciu książek prozatorskich i pięciu tomów poezji. Każda jego książka poetycka była nominowana do nagrody im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz", a „małe nowe ciała" znalazły się finałowej piątce tej nagrody. Jest także laureatem Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Kazimierza Ratonia, a także finalistą Konkursu Poetyckiego Fundacji Duży Format. W 2023 r. otrzymał Nagrodę Miasta Częstochowy w dziedzinie literatury. Rozmowę z autorem poprowadzi Łukasz Suskiewicz.

Spotkanie promujące "nie" - najnowszy tom poetycki Aleksandra Wiernego. O książce: To poezja balansująca na granicy wyczerpania - zarówno podmiotu mówiącego, jak i języka, który próbuje przemówić z wnętrza przeciążonego świata. Poeta przetwarza rzeczywistość, dzieli ją na fragmenty i rozbija na sensy oraz znaczenia, doprowadzając frazy do swoistego napięcia, a czasem niemal do stanu awarii. Jego poetyka odrzuca zwykłą linearność czy tradycyjną narrację. Zamiast tego stawia na gęstość tekstu, powtórzenia i dryf wokół urwanych resztek znaczeń. Wierny nie pisze „z wnętrza lirycznego ja", tylko z miejsca zanurzonego we współczesnym doświadczeniu, które zdaje się tracić spójność i orientację. Pozycja, którą zajmują te wiersze, to raczej przedpole języka, popioły po sacrum, czy też puste przebiegi komunikacji. Poezja Wiernego wymyka się klasycznym schematom oporu i tworzy przestrzeń, gdzie „niewierność" wobec stabilnych, ugruntowanych znaczeń to strategia przetrwania, a jednocześnie forma t...