Opis
Tykociński Teatr Awangardy to kontynuacja lokalnego ruchu amatorskiego i jeden z najciekawszych głosów naszej kultury powraca z zupełnie nową opowieścią inspirowaną lokalnymi legendami Tykocina i okolic. Aktorzy obecnie grający w TTA, doświadczeni i będący filarami ruchu, jak również ci młodsi, występujący od niedawna, tworzyli na przestrzeni ostatniej dekady sztuki duże i małe głównie według własnych scenariuszy. TTA zaprezentował widzom cztery pełnometrażowe spektakle: Furmani Sułtana Sulejmana, Tango Tykocin, Rozmowy z Panią Mortis, Ostani dzień Azylu i sztuki mniejsze, jednoaktowe, według ze scenariuszy zapożyczonych. Biorąc pod uwagę obiektywne trudności, z którymi musimy się mierzyć, zagranie w tym czasie około60 spektakli, w większości wyjazdowych, uznać można za wielkie osiągnięcie amatorskiego ruchu teatralnego. Hipoteza o istnieniu Staśka narodziła się z chęci przekazania ludowej i mistycznej strony tzw. legendy miejskiej Tykocina i okolic. Do tej pory poruszaliśmy się w kręgu historii prawdziwych lub zmyślonych, ale nie będących nigdy historiami fantastycznymi. Punktem wyjścia było pytanie o nasze własne i oryginalne, niesamowite ludowe historie. Czy znajdzie się wersja romantyczna "Ballad i romansów"? Czy Narew może zastąpić Świteź? Czy chodzą ulicami cienie minione? A może chodziły? Krótka kwerenda na przestrzeni ostatniego roku wykazała, że tak. Uspokojeni, iż materiałem zapisanym na kartkach, zaczęliśmy pracę nad scenariuszem. Pokazujemy, że duchy można wywołać nawet wbrew ogłuszającemu rykowi nowoczesności w naszej tykockiej współczesności. Jak zwykle idziemy w poprzek. Marcin Kwiatkowski Legenda to opowieść o tym, czego bym się bał lub zatrzymałbym się, gdyby się zdarzyło. I nawet czasami się zdarzyło. Lub nie. Ale mogło. Lub nie. Nieważne. Czasami jest zapisane w dokumentach, spisach, rejestrach, protokółach z posiedzeń Gminnej Rady Narodowej - więc się już zdarzyło. Ale to tak samo, jak gdyby się nie zdarzyło. Nieważne. Legenda nie jest od tego. Legenda to emocja. Legendom żyło się najlepiej w jesienne wieczory przy świetle lampy naftowej lub świeczki. Było ich dużo i wychodziły ze wszystkich kątów domu. Potem uciekały od światła elektrycznego. Były wypierane przez inne opowieści, przez Informacje, przez naszą żądzę poznania prawdy. Lub poznania Prawdy. Lecz „Cóż to jest Prawda?" - jak zapytał Piłat - i nie otrzymał prostej odpowiedzi. Każdy świat ma swoje Legendy, ponieważ ma swoje lęki. Legendy opisują świat zupełnie inaczej, niż Informacje. Każdy mały świat ma swoje małe Legendy. Inne niż w innych małych światach, więc powinien ich strzec. Ja też mam swoje, ale nie powiem, jakie. Bo w nich są moje lęki. Gdybym ich nie miał, to co mi zostanie? Pusty ekran? Niektórych nie udało mi się zapomnieć, niektóre zapomniałem. Ale czy przez to ich nie ma? Nie wiem. Mogą wrócić w każdej chwili. Może są gdzieś zebrane i Bibliotekarz zna je wszystkie. Jeśli znikną, co nam zostanie? Puste ekrany? Zatem, pytanie zasadnicze: Czy Stasiek istniał? Naturalnie, były i są całe rzesze Staśków, Stachów, Stanisławów. Ale nie, nie, nam chodzi teraz o tego, szczególnego, tego - wiecie, no. Zaraz go zobaczycie. Więc - oczywiście, że istniał. Lub nie. Ryszard Matusiewicz OBSADA Bibliotekarz - Jakub Adrian Rudnicki Stasiek - Arkadiusz Napiórkowski Urzędniczka - Anna Dutka Robotnik - Mirosław Naumiuk Kobieta ze wstążkami - Katarzyna Oświecińska Truskolaska - Julia Kowalska Duch Pierwszy - Daria Kwiatkowska Duch Drugi - Urszula Walesiuk Malinowska -Monika Rogowicka Trypuć - Marek Malinowski Duch Saksofonisty - Ryszard Matusiewicz Reżyseria - Marcin Kwiatkowski Asysta - Monika Rogowicka, Katarzyna Oświecińska Scenografia - Monika Rogowicka, Katarzyna Oświecińska Muzyka - Ryszard Matusiewicz Wstęp opracował i czyta Ryszard Matusiewicz
Tykociński Teatr Awangardy to kontynuacja lokalnego ruchu amatorskiego i jeden z najciekawszych głosów naszej kultury powraca z zupełnie nową opowieścią inspirowaną lokalnymi legendami Tykocina i okolic. Aktorzy obecnie grający w TTA, doświadczeni i będący filarami ruchu, jak również ci młodsi, występujący od niedawna, tworzyli na przestrzeni ostatniej dekady sztuki duże i małe głównie według własnych scenariuszy. TTA zaprezentował widzom cztery pełnometrażowe spektakle: Furmani Sułtana Sulejmana, Tango Tykocin, Rozmowy z Panią Mortis, Ostani dzień Azylu i sztuki mniejsze, jednoaktowe, według ze scenariuszy zapożyczonych. Biorąc pod uwagę obiektywne trudności, z którymi musimy się mierzyć, zagranie w tym czasie około60 spektakli, w większości wyjazdowych, uznać można za wielkie osiągnięcie amatorskiego ruchu teatralnego. Hipoteza o istnieniu Staśka narodziła się z chęci przekazania ludowej i mistycznej strony tzw. legendy miejskiej Tykocina i okolic. Do tej pory poruszaliśmy się w kr...